%%bgcolor white
	%%scale 0.80
	%%measurenb 0
	%%rightmargin 0.8cm
	%%staffsep 1.5cm
	%%pagewidth 21cm
	%%topspace 0cm
	%%leftmargin 0.1cm
	%%topmargin 0cm
	%%botmargin 0.5cm
	%%sysstaffsep 1.0cm
	%%composerspace 0
	%%staffscale 1.5

%abc-2.2
%%writefields Q false


%%beginps
/caret{2 copy M -2 8 RM 2 3 RL 2 -3 RL stroke
        /Helvetica 8 selectfont M -2 1 RM show}!
%%endps
%%deco c1 3 caret 10 3 3 1
%%deco c2 3 caret 10 3 3 2
%%deco c3 3 caret 10 3 3 3
%%deco c4 3 caret 10 3 3 4
%%deco c5 3 caret 10 3 3 5
%%deco c6 3 caret 10 3 3 6
%%deco c7 3 caret 10 3 3 7
%%deco c8 3 caret 10 3 3 8

%%titleleft 1
%%musicspace 0
%%composerspace 0
%%stretchlast 1
%%staffsep 66pt
%%vocalspace 18

%%titlefont Times-Bold 16
%%vocalfont Times-Italic 10
%%measurefont Times-Italic 12
%%annotationfont ScaleDegrees Times 10

%%scale 0.85

 

 

Melodische analyse via melodische modellen

Melodische modellen zijn patronen die in de muziekgeschiedenis vaak voorkomen. Ze vormen de basis van vele melodieen. De modellen komen letterlijk voor, maar vaker in een versierde vorm. De modellen zijn gebouwd op 2 karakteristieke melodische figuren:

  1. wisseltoon (afkorting W)
  2. lineaire progressie met doorgangstonen (afkorting D)

Hieronder een aantal voorbeelden in C groot.

 

X:2
%T:title
%C:composer
M:none
L:1/2
Q:1/4=63
K:C clef=treble
"1" C "_W"D | "1"C2 || "1"C "_W""7"B, | "1"C2 ||

 

"3"E4 "_P"D4 | "1"C8 || "1"C4 "_P"D4 | "3"E8 ||

 

"5"G4 "_P"F4 | "3"E4 "_P"D4 "2"C8 || "5"G4 "_P"A4 | "_P"B4 "1"c4 ||

 

 

 

 

Hieronder een voorbeeld van een meldoie die -ontdaan van haar versieringstonen- gebaseerd is op een lineaire progressie:

 

X:2
%T:title
%C:composer
M:none
L:1/16
Q:1/4=63
K:C clef=bass
^C8/4 A,8/4^F,8/4 D4- D8/4^CB, C4-C8/4^F8/4 B,4-B,8/4A,^G, A,8/4^F,8/4 ^G,8 !c1!"_tonica"^F,8 |]

 

 

Nu alleen de hoofdtonen:

 

X:2
%T:title
%C:composer
M:none
L:1/16
Q:1/4=63
K:C clef=bass
!c5!^C16 "_W"!c6!D0 !c5!^C16 "_dalende lineaire progressie"!c4!B,0 !c3!A,0 !c2!^G,0 !c1!^F,16 |]

 

 

Onthoud dat deze modellen niet alleen ruggegraat van een melodie vormen, maar ook ingezet kunnen worden als melodische cadenzen = melodische slotformules. Je zie ze dus vaak aan het einde van een melodie.

De modellen zijn universeel en van alle tijden. Hier nog een hoofdtonen analyse van een fragment uit Anouk's It's a shame

 

X:1
M:none
%change only the field L: when using ABC
L:1/4
K:Dmaj clef=treble
D0 C0 !shortphrase!!c1!D1  !c3!F1 E0 G0 F1 !c1!D1
F0 E0 !shortphrase!!c3!F1 D0 B0 !c5!A1 G0 F0 E0 !c1!D1
D0 E0 !shortphrase!!c3!F1 D0 F1 !c1!D1

 

 

Zie verder: